منوی سایت
ورود به سیستم
ایمیل
رمز عبور
 
ثبت نام
 
تبلیغات

نامه انجمن علمی روانپزشکان ایران به معاون آموزشی وزارت بهداشت

تعداد بازدید : 17
تاریخ انتشار : ۱۳۹۶/۳/۲۸
همان‌طور که مستحضرید در روزهای اخیر اعتراضی از طرف همکاران پاتولوژیست مطرح شده که مورد بحث تعدادی از انجمن‌های پزشکی قرار گرفته است.

بسمه تعالی

معاون محترم آموزشی وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی
جناب آقای دکتر محمدباقر لاریجانی

با سلام و احترام
همان‌طور که مستحضرید در روزهای اخیر اعتراضی از طرف همکاران پاتولوژیست مطرح شده که مورد بحث تعدادی از انجمن‌های پزشکی قرار گرفته است. انجمن علمی روانپزشکان ایران نیز وظیفه خود می‌داند تا نظر خود را اعلام نماید. امید است توجه به نکات مطروحه زیر فتح بابی برای یک تعامل مفید در راستای بهبود سیاست‌گذاری در زمینه آموزش تخصصی و اعطای مجوزهای مربوطه باشد.

تفکیک سیاست‌گذاری آموزش عالی از نیازهای ارائه خدمات عامل اصلی این چالش است. وزارت بهداشت از سال‌ها پیش با ادغام آموزش در خدمات مرتبط با سلامت گامی مهم برداشته و تلاش نموده که تربیت نیروی انسانی را متناسب با نیاز نماید. متأسفانه به دلیل عدم هماهنگی در اجرای این سیاست چه در درون وزارت و به‌طور ویژه در خارج از آن؛ امروزه با تعداد بسیار بالایی از فارغ‌التحصیلان در رشته‌ها و مقاطع مختلف مرتبط با سلامت روبرو هستیم. از طرفی بازار کار چه در بخش خصوصی و چه در بخش دولتی با محدودیت‌های قابل توجهی روبرو است. فارغ‏التحصیلان غیر پزشک به نحو فزاینده‌ای از حق انسانی خود برای داشتن شغل دفاع می‌کنند و طبیعی است که برای استیفای این حق تلاش کنند. نگرانی ما کوشش این عزیزان برای پیدا کردن جایگاه شغلی نیست، بلکه حفظ کیفیت خدمات مرتبط با سلامت و حقوق بیماران دغدغه ماست.

آموزش پزشکی همیشه این مزیت را داشته است که بخش عمده زمان و انرژی آموزشگران و آموزندگان را در عرصه بالینی عرضه کند و فارغ‌التحصیلان پزشکی جزو معدود دانش‌آموختگانی هستند که پس از فراغت تحصیل علاوه بر دانش از «مهارت» کافی نیز برخوردارند. تعامل روزمره با بیماران و خانواده آنان منجر به رشد نوعی دانش ضمنی (tacit knowledge) و رویکردی کل‌گرا (holistic) در فارغ‌التحصیلان می‌شود که تصمیم‌گیری مناسب‌تر تشخیصی و درمانی را امکان‌پذیر می‌کند. علیرغم برخی کاستی‌ها در این زمینه، هنوز هم آموزش در عرصه خدمت به عنوان مزیت مهم آموزش بالینی باقی مانده است و روند «تصمیم‌گیری» تشخیصی یا درمانی بدون داشتن سابقه کافی چنین آموزشی ناقص است.
تفسیر نتایج آزمایش‌های پاراکلینیک نیاز به نقش محوری متخصصی دارد که در تجربه بالینی پیشین اثرات و تبعات بالینی این تفسیر‌ها را آموخته باشد. او باید بتواند ارزش اخباری (predictive value) هر یافته‌ای را در رابطه با سایر یافته‌ها و نیز وضعیت بالینی بیمار تعیین نماید و اثر بالینی خطای اندازه‌گیری را در هر موردی جداگانه ارزیابی کند و گزارش‌های مناسبی ارایه نماید. ارزش تجربه بالینی پیشین که امکان چنین رویکردی را فراهم می‌آورد غیر قابل جایگزینی است و واگذاری مسئولیت در حیطه‌هایی از تصمیم‌گیری که تجربه بالینی از پیش‌نیازهای آن است می‌تواند اثرات نامطلوب بر کیفیت ارائه خدمات بگذارد.

ما پیچیدگی‌های قانونی مشکل پیش روی وزارت را درک می‌کنیم، اما آن را غیر قابل حل نمی‌دانیم. از طرفی برای مدارک دکترای غیر پزشکی نیز ارزش قایلیم و باور داریم که آنها جایگاه شغلی قابل احترامی دارند و بی‌شک وزارت محترم می‌تواند در این زمینه راه‌حل‌های جایگزینی ارائه نماید. بر این اساس، ضمن تأکید بر حقانیت ادعای همکاران پاتولوژیست در احاطه آنها بر گستره فعالیت‌های آزمایشگاهی و بالینی، از آنها نیز اتخاذ رویکردی صبورانه و خویشتندارانه را در پیگیری‌ها انتظار داریم.

از وزارت محترم بهداشت خواستاریم که این درخواست را نه یک مطالبه صنفی بلکه یک تحلیل فنی بشمار آورده و از گسترش رویکردی که منجر به توسعه کاهش ارزش تجربه بالینی و پزشکی در درمان بیماران می‌شود ممانعت به‌عمل آورد. این نگرش و رویکرد دفاع از حقوق پزشکان نیست، بلکه دفاع از حقوق بیماران و خدمت گیرندگان است.

دکتر مریم رسولیان
رییس انجمن علمی روانپزشکان ایران

منبع :
ارسال نظر
نام :
ایمیل :
متن نظر :
ارسال نظر
نظرات کاربران
میزان اهمیت
ایمیل
توضیحات
ارسال
35°44'11.5"N 51°23'41.2"E