منوی سایت
ورود به سیستم
ایمیل
رمز عبور
 
ثبت نام
 
تبلیغات

اثرات روانی همه‌گیری‌‌های بیماری‌‌های عفونی بر کادر درمان

تعداد بازدید : 53
تاریخ انتشار : ۱۳۹۸/۱۲/۱۲
0.00
مواجهه‌ی بشر با همه‌گیری‌های بیماری‌های عفونی نوظهور، قدمتی دیرینه دارد و هر چند وقت یک‌بار تکرار می‌شود.

مواجهه‌ی بشر با همه‌گیری‌های بیماری‌های عفونی نوظهور، قدمتی دیرینه دارد و هر چند وقت یک‌بار تکرار می‌شود. وقتی اتفاق می افتد، پاسخ‌های جهانی را در پی دارد و به دنبال آن ممکن است احساسات شدید «کادر درمان» را به همراه داشته باشد؛ کسانی که در واقع خط مقدم مبارزه با این بیماری‌ها هستند. در حال حاضر کرونا یکی از بزرگترین همه‌گیری‌های چندساله‌ی اخیر است که ٣٧ کشور را درگیر کرده است. قبل آن سارس، با درگیری ٢٩ کشور، نیز یکی از بیماری‌های عفونی نوظهوری بود که به سرعت پخش شد و قسمت عمده‌ی پرسنل درمانی را تحت تأثیر قرار داد.
پرسنل درمانی که با سارس در تماس بودند، احساسات متناوبی مانند اضطراب و افسردگی را تجربه کردند که می‌تواند راهنمای ما برای همه‌گیری جدیدی باشد که با آن روبه‌رو هستیم. اما این‌که تجربه‌ی پزشکان و پرستاران و سایر کادر درمان در مواجهه با همه‌گیری بیماری‌های عفونی چگونه است و چه ابعاد روانی را تحت تأثیر خود قرار می‌دهد، به عوامل مختلفی بستگی دارد.

 آموزش ویژه و آمادگی

پرسنلی که قبلاً تجربه‌ی کار در بحران‌های مشابه را داشتند، علایم اضطرابی و استرس پس از سانحه کمتری تجربه می‌کنند. افرادی که نسبت به اطلاعات و مهارت خود نسبت به بیماری مطمئن‌تر هستند، نیز حال بهتری دارند. برعکس، افراد کم‌تجربه‌تر حتی بعد از پشت سر گذاشتن همه‌گیری نیز نگرانی طولانی‌ای را تجربه خواهند کرد. این مهم شاید نشان‌دهنده‌ی اهمیت به‌کارگرفتن پرسنل با تجربه در این بحران ها و لزوم برگزاری دوره‌های آمادگی در همه‌گیری‌های عفونی است.

 کار در محیط پرخطر

محیط‌هایی که پرخطر محسوب می‌شوند، مانند اورژانس‌ها و بخش‌های مختص بیماران دارای کرونا، می‌توانند منجر به اضطراب بالاتر، اجتناب بیشتر در آینده و علایم بیشتر «اضطراب پس از سانحه» در کادر درمان شوند.
به علاوه پرسنلی که در محیط پرخطر مشغول کار هستند با انگ بیشتری در رابطه با احتمال بالاتر ابتلا به بیماری مواجه می‌شوند و همچنین استرس و فرسودگی بیشتری را تجربه می‌کنند. در کنار آن نیز قدردانی بیشتری را از همکاران خود دریافت می‌کنند.

 قرنطینه
قرنطینه شدن کادر درمان به علت مواجهه با بیماری عفونی مهم‌ترین عاملی می‌تواند باشد که با اختلال استرس حاد ارتباط دارد. افرادی که قرنطینه می‌شوند عصبانیت بیشتری تجربه می‌کنند، ممکن است گهگاه به فکر رها کردن کار خود بیفتند، انگ ِ بیشتری را تجربه می‌کنند و در آینده احتمال تجربه‌ی استرس پس از سانحه دارند. بنابراین نیازمند توجه ویژه هستند.

استرس شغلی
استرس‌های شغلی در مواجهه با سارس شامل کاهش احساس کنترل بر شغل و کمتر شدن احساس توانایی انجام کار بود، که طبعاً با حال بد کادر درمان ارتباط داشت. همچنین تغییرات محیط کاری خود باعث ایجاد استرس شغلی می‌شوند. همچنین، عدم تأمین امنیت بهداشتی، بازخواست برای کوچک‌ترین خطا، ترس از قرنطینه شدن، عدم قدردانی و کار سنگین از علل دیگر استرس شغلی هستند. استرس شغلی می‌تواند باعث کاهش کیفیت کار کادر درمان شود.

درک خطر، تهدید، و احساس امنیت
اطمینان به سیاست‌های کنترل عفونت می‌تواند با حس امنیت و کاهش استرس و اضطراب همراه باشد و خستگی شغلی کمتری را به دنبال داشته باشد. طبعاً نگرانی دائم در رابطه با عدم تأمین حفاظت کافی در مقابل عفونت‌ها می‌تواند خستگی روانی زیادی برای کادر درمان ایجاد کند.

 حمایت سازمانی
 حمایت شغلی ناکافی، سلامت روانی کادر درمان را تهدید می‌کند. روحیه تیمی مطلوب نیز می‌تواند یاریگر آنها باشد.

 حمایت اجتماعی و خانوادگی

کادر درمان وقتی از حمایت خانواده برخوردار هستند، بعد از همه‌گیری افسردگی کمتری را تجربه می‌کنند. به علاوه احساس انگ و ایزوله شدن به دلیل ترس از وجود بیماری در خود و خانواده‌ی آن‌ها توسط افراد جامعه، سلامت روان کادر درمان را تهدید می‌کند.

 اثر بر زندگی

بیماری‌های همه‌گیر عفونی، مانند سارس، بر زندگی کادر درمان تأثیرگذار بوده است. این بحران‌ها می‌توانند باعث درگیری احساسی و برانگیختگی، اجتناب و علایم استرس پس از سانحه شوند.
در مجموع به نظر می‌آید همه‌گیری‌های عفونی جدی، می‌تواند تبعات منفی زیادی در زمینه سلامت جسمی و روانی کادر درمان به همراه داشته باشد که با عوامل متعددی مرتبط است. می‌تواند کیفیت کار فعلی و آینده‌یِ آنها را تحت تأثیر قرار دهد. براساس تجارب همه‌گیری‌های قبلی، با مدیریت عوامل تهدیدکننده‌ی سلامت روان، در کنار حمایت‌های روانی، با تقویت عقاید معنوی قبلی در کنار حس مسئولیت‌پذیری اجتماعی، می‌توان با برنامه‌ریزی درست و به موقع این بحران ها را پشت سر گذاشت . فراموش نکنیم که همه‌گیری‌های بیماری‌های عفونی به قدمت بشر وجود داشته‌اند، تکرار خواهند شد و این ما هستیم که باید خود را برای رویارویی با آن‌ها آماده کنیم.

 منابع
Brooks, S. K., Dunn, R., Amlôt, R., Rubin, G. J., & Greenberg, N. (2018).A systematic, thematic review of social and occupational factors associated with psychological outcomes in healthcare employees during an infectious disease outbreak. Journal of occupational and environmental medicine, 60(3), 248-257.

Maunder, R. (2004). The experience of the 2003 SARS outbreak as a traumatic stress among frontline healthcare workers in Toronto: lessons learned. Philosophical Transactions of the Royal Society of London. Series B: Biological Sciences, 359(1447), 1117-1125.

Sim, K., Chan, Y. H., Chong, P. N., Chua, H. C., & Soon, S. W. (2010). Psychosocial and coping responses within the community health care setting towards a national outbreak of an infectious disease. Journal of psychosomatic research, 68(2), 195-202.

منبع :
ارسال کننده :
ارسال نظر
نام :
ایمیل :
متن نظر :
ارسال نظر
نظرات کاربران
میزان اهمیت
ایمیل
توضیحات
ارسال